اختصاصی کلانشهر:رضا حقی*بعد از انتشار یادداشت برندسازی هفته گذشته (اینجا بخوانید) بعضی از خوانندگان سوالی مطرح کردند آیا برای میوه های دیگر غیر از ازگیل با کونوس می توان پیوست های فرهنگی و خوراکی در نظر گرفت و خواستند در صورت امکان باز هم یک میوه بومی دیگر را مثل کونوس پیوست های خوراکی و فرهنگی را به طور کامل توضیح دهم.

بنا بر پاسخ درخواست این خوانندکان سی و نهمین یادداشت برندسازی به چرایی کاشت درخت آلوچه در سطح شهر اختصاص می یابد.

۱_آلوچه  جزو معدود درختان میوه است که به عنوان گونه ای بومی در همه شهرها و روستاهای گیلان به وفور دیده می شود و در انواع مختلف -به زبان گیلکی - گاو آلوچه، سیاه آلوچه، شیرین، چی چی نی خولی، گوش آب کونی، سیاه آلوچه، پلاستیکی، آلوچه قرمز، بادامی، امیری و قندی نامیده می شود.

ارقام گوجه سبز معروف سطح کشور شامل گوجه سبز شهریاری، مراغه ای، سروری، ترکیه ای و گوجه قرمز آمریکایی می باشد.

۱-  کاشت آلوچه - چون درختی است بومی  که به وفور در همه جا دیده می شود-  نشان دهنده هویت منطقه است. بنابر ویژگی بومی بودن مقاومت مناسبی در مقابل انواع آفات و امراض دارد و علاوه براین مردم شهر با آن حس نوستالژیک دارند. مخصوصاً در رشت که نوبرانه آن با دلار،درار یا نمک سبز طرفداران زیادی دارد.

۲_آلوچه اولین درختی است که در آغاز سال نو شکوفه می دهد یعنی از اواخر اسفند شروع به گل دهی می کند و در زمان نوروز که اوج ورود گردشگران به شهر ما هست آنان با منظره دلپذیر از شکوفه های درختان آلوچه - خصوصاً در ورودی های شهر- مواجه می شوند که در دو طرف در صفی منظم به آنان خوش آمد می گویند. هر گردشگری موقع ورود به شهر با یک حس خوب وارد می شود. خاطره ای که تا آخر عمر با خود همراه دارند.


۳_آلوچه اولین میوه فصل بهار  است.

جز معدود میوه هایی است که از مرحله نارس تا رسیدن کامل طرفداران زیادی دارد یعنی از اوایل اردیبهشت تا تیرماه این میوه را روی درخت و بازار می توان دید.
با کاشت انواع دیررس می توان این امر را  تا اواخر مرداد نیز شاهد بود.
مسابقه آلوچه چینی همراه مسابقه تهیه دلار خانگی که در همان جا در نمیار- سینی گلی بزرگ-  آماده می شود می تواند جذابیت برای سالمندان و میانسالان داشته باشد.
بسیاری از کودکان و نوجوانان نمیار را ندیده اند و لذت خوردن آلوچه فشکن در نمیار را نمی دانند.

مسابقه تهیه دلار و آلوچه فشکن در بخش کودکان و بزرگسالان همراه با چیدن آلوچه و اعلام نفرات برتر، یک جشنواره تمام عیار به منظور مشارکت شهروندان همراه با ایجاد نشاط و شادی در سطح شهر است.

۴_ در اوایل تابستان همراه با شیرین شدن آلوچه می توان با توجه به پسوند شهر خلاق خوراک، جشنواره آلوچه برگزار کرد.

در این جشنواره در دو بخش غذاهای سنتی مثل خالی آب یا آلوچه آب که یک دسر است و در زمان قدیم به عنوان خورشت استفاده می شد و انواع خورشت با ( آلوچه، گوشت قرمز و مرغ) و بخش ترشی، مربا، رب آلوچه، شربت، کمپوت، آش، اشکنه، حلوا، لواشک و آلوچه خشک و بخش دیگر غذاهای خلاقانه با آلوچه در قسمت خانگی و حرفه ای که با شرکت رستوران داران، کافه ها و قنادی ها انجام می پذیرد.

در هر بخش با دادن جواز و تندیس لوگوی شهر خلاق خوراک و نصب بنر برگزیدگان خانگی و حرفه ای در سطح شهر و انعکاس آن در جراید و صدا و سیما می توان سرمایه عظیم اجتماعی به وجود آورد.


۵_ آلوچه جز معدود میوه هایی است که قابلیت پیوند پذیری انواع میوه از جمله آلو (حدود سی آلو در ایران وجود دارد) و انواع هلو، زردآلو، شفتالو و بادام را روی خود دارد.
با فراخوان و دعوت از گلخانه داران، باغداران و گروه باغبانی دانشگاه گیلان و کارشناسان جهاد کشاورزی و در اختیار گذاشتن هر تعداد درخت آلوچه که می خواهند با نصب پلاک به هر کارشناس یا استاد دانشگاه و یا باغدار و گلخانه دار که درخت مربوطه به اسم فرد مورد نظر ثبت شود و هر تعداد میوه دیگر می توانند روی درخت آلوچه پیوند بزنند.


رکورد پیوند درختان مختلف روی پایه آلوچه در ایران ۶۵ میوه است.

در نتیجه این پیوندها درختانی با شکوفه به رنگ های مختلف و همچنین درختان با میوه های مختلف هست که می تواند یک نمایشگاه دائمی چند ماهه باشد که در سطح شهر می تواند هر بازدید کننده ای را چندین ساعت به خود مشغول کند.

۶_ مسابقه انتخاب بهترین باغدار، بهترین کارشناس، بهترین دانشجو و یا استاد دانشگاه و معرفی نفرات برتر در تعداد  انواع پیوند و نگهداری درخت هر ساله برگزار می شود.

انعکاس این مسابقه در سطح جراید و   هنر و تخصص فرد به عموم مردم جامعه.

۷_ رب آلوچه در کنار رب انار و رب ازگیل جز رب های شهر ماست که در بسیاری از غذاهای گیلانی استفاده می شود.

جشنواره در قالب مسابقه  تهیه رب آلوچه بر روی هیزم و یا گاز در ظروفی بزرگ مسی به صورت زنده همراه با لباس محلی و انتخاب نفرات برگزیده و همچنین فروش و عرضه رب آلوچه خالص در همان مکان به تنهایی می تواند عامل برندسازی یک شهر شود. پس با کاشت درخت آلوچه می توان همه پیوستهای فرهنگی و خوراکی فوق را به مر حله اجرا رساند.

=========

*کارگردان تاتر

رضا حقی یکی از پایه گذاران جشنواره های خوراک محور در ایران است و از سال ۹۴ با  برگزاری ۹ دوره جشنواره جوکول، کدو، و تمشک و...در گیلان مشغول فعالیت بوده است.

پی نوشت: از این پس روزهای دوشنبه در سلسله یادداشت هایی به قلم این نویسنده پیشنهادات مطالعه شده ای جهت برندسازی رشت برای اطلاع شهروندان و مدیران شهری در کلانشهر منتشر می شود. (بیشتر بخوانید)

این امیدواری وجود دارد که مدیران مربوطه در شهرداری و شورای شهر رشت بویژه افرادی که عهده دار عناوین مرتبط با شهر خلاق غذا در رشت هستند، سازمان سیما، منظر و فضای سبز شهری شهرداری رشت،کمسیون گردشگری و کمیسیون توسعه پایدار شورای شهر به این موارد توجه کرده و در صورت امکان برای اجرایی شدن پیشنهاداتی با هدف رضایت جمعی و زیست بهتر شهری اقدام عملی کنند.

خوانندگان کلانشهر هم می توانند در صورت تمایل نظرات خود را پیرامون مطالب منتشر شده یا پیشنهادهای تازه خود جهت برندسازی رشت را بیان کنند. به این امید که بتوان گام هایی جهت بهبود وضعیت رشت برداشت.